Dlaczego motyw „Strach przed ciemnością” to dobra książka
Przygoda dopasowana do dziecka
Kiedy światło gaśnie, pokój staje się innym miejscem. Krzesło z ubraniami wygląda jak ktoś, kto na nim siedzi, a dźwięki, których w ciągu dnia się nie zauważa, nagle słychać wyraźnie. Strach przed ciemnością jest częsty i nie ma w nim nic dziwnego. W książce na ten temat bohater przygląda się temu, co go przestraszyło, we własnym tempie i z kimś bliskim obok. Ciemność staje się miejscem, w którym dziecko potrafi się odnaleźć, a wieczór może być trochę łatwiejszy.
Co kryje się w ciemności
W takiej książce bohater może odkryć, że to duże w kącie to szlafrok na haczyku, stukanie to gałąź uderzająca o okno, a ktoś, kto porusza się po ciemku, też się boi i szuka towarzystwa. Bohater może nocą obejść dom z dorosłym i powiedzieć dobranoc wszystkim przedmiotom albo przekonać się, że światło można zapalić jednym ruchem. Nie trzeba uznawać żadnego strachu za głupi. Najpierw mogło być strasznie, a potem zrobiło się mniej strasznie.
Własny pokój dziecka
Książka najlepiej działa, kiedy opisuje pokój twojego dziecka. Napisz, co się w nim znajduje: zasłony w paski, lampka nocna w kształcie księżyca, pluszak, który zawsze leży przy poduszce. Jeśli dziecko szczególnie czymś się martwi, opowieść może łagodnie wyjaśnić, czym to jest. Dodaj też to, co zwykle daje mu poczucie bezpieczeństwa: piosenkę, szczególny sposób mówienia dobranoc. Towarzyszyć mu może starsze rodzeństwo albo rodzic. Gotowy pomysł to Potwór pod łóżkiem.
Dla najmłodszych pasuje łagodny rytm wieczoru: lampka gaśnie, księżyc świeci, miś śpi. Przedszkolaki lubią, gdy bohater sprawdza, skąd dochodzi dźwięk, i znajduje coś przyjaznego, na przykład jeża przy oknie albo tykający zegar. Sześciolatkom spodoba się mała zagadka o tym, co porusza się w ciemności, a starszym dzieciom to, że ciemność staje się miejscem przygody, na przykład podczas wieczornego spaceru z latarką czołową.
Oczy przyzwyczajają się do ciemności
Kiedy posiedzi się chwilę w ciemnym pokoju, łatwiej jest coś zobaczyć. Oczy stopniowo przyzwyczajają się do ciemności i zaczynają dostrzegać kształty, które na początku były niewidoczne. Spróbujcie razem: zgaście światło, usiądźcie blisko siebie i policzcie, co udaje wam się rozpoznać po minucie, a potem po kilku kolejnych. To zabawa, dzięki której pokój staje się trochę bardziej znajomy.
Twoje dziecko jest bohaterem
Wpisujesz imię dziecka, jego wiek i to, co lubi, i wgrywasz zdjęcie. Opowieść o strachu przed ciemnością jest pisana właśnie dla twojego dziecka, a trzynaście obrazków i okładka są rysowane na podstawie zdjęcia w wybranym przez ciebie stylu. Rodzeństwo, rodzice, babcia i dziadek albo zwierzątko mogą wyruszyć razem z dzieckiem, do pięciu postaci. Jeśli chcesz dodać coś, co wydarzyło się ostatnio, wyjazd albo wypadnięty ząbek, napisz to, a zostanie wplecione.
Od e-booka do książki w twardej oprawie
E-book jest gotowy kilka minut po płatności. Możesz zmienić tekst i poprosić o nowe obrazki. Potem zamawiasz go jako książkę w twardej oprawie w formacie A4. Zacznij tworzyć książkę albo przeczytaj więcej o cenach. Chcesz zobaczyć gotową książkę, zanim się zdecydujesz? Przejrzyj nasze przykładowe książki.
Tak może zacząć się opowieść
Jest tak cicho, że słychać nawet buczenie lodówki w kuchni. Kołdrę masz podciągniętą aż pod nos. Ktoś zamknął drzwi trochę za mocno, więc z przedpokoju wpada tylko wąski pasek światła. W kącie przy szafie stoi coś dużego i ciemnego, z okrągłą górą. Jeszcze się nie poruszyło, ale przecież może to zrobić w każdej chwili. Patrzysz tak długo, aż oczy zaczynają szczypać. Wtedy coś słyszysz: ciche szuranie, a potem chichot. Dochodzi z regału z książkami. Siadasz na łóżku. Na najniższej półce, między dwiema książkami, świecą dwa maleńkie punkciki, żółte jak nocna lampka. „Przepraszam” – szepcze ktoś bardzo cieniutkim głosikiem. „Chyba się zgubiłem w twoim pokoju. Zawsze jest tu tak ciemno?”






