Oczy w świetle latarki
Wieczór po wieczorze pod łóżkiem coś szeleści. Pewnej nocy dziecko włącza latarkę i zagląda pod łóżko. W odpowiedzi widzi dwoje wielkich oczu. Ale potwór nie krzyczy. Mruga w świetle, cofa się bliżej ściany i wygląda na niemal bardziej przestraszonego niż dziecko.
Okazuje się, że potwór ma własne powody, by się ukrywać, i mają one coś wspólnego z nocą. Razem z dzieckiem wyrusza na nocny obchód domu. Odkrywają, jakie znajome przedmioty kryją się za cieniami i skąd biorą się różne dźwięki. Jak skończy się ta noc i czy potwór zostanie, czy się wyprowadzi? Przekonacie się podczas czytania.
Dla tych, którzy zaglądają pod łóżko
Ta historia jest dla dzieci, które chcą spać przy zapalonym świetle, proszą o uchylone drzwi albo nasłuchują odgłosów, gdy w domu robi się cicho. Opowieść jest spokojna i trochę zabawna, ale nikt nie wyśmiewa ani dziecka, ani potwora za to, że się boją. Może też pomóc po przeprowadzce, gdy dźwięki w nowym pokoju są jeszcze nieznajome.
Trzylatek pozna miękkiego, okrągłego potwora, którego łatwo polubić. Ośmiolatek może pobawić się w detektywa z latarką, odkryć, skąd biorą się cienie, i pośmiać się z tego, że potwór boi się czegoś tak zwyczajnego jak odkurzacz.
Pokój, w którym coś szeleści
Opisz prawdziwy pokój dziecka: lampkę nocną, gwiazdy na suficie, pluszaka pilnującego poduszki. Jeśli dziecko ma własną latarkę, może ona odegrać ważną rolę w historii. Rodzeństwo, które śpi w tym samym pokoju, może pomóc w śledztwie. A kot, który naprawdę szeleści nocami, może okazać się częścią zagadki.
Po lekturze możecie nadać potworowi imię i go narysować. Przed snem obejdźcie pokój z latarką i sprawdźcie, co naprawdę rzuca cienie. Porozmawiajcie o tym, co pomaga dziecku czuć się bezpiecznie w nocy. Więcej opowieści o ciemności i odwadze znajdziecie w temacie Strach przed ciemnością.









