Smok, który się bał🐉

W wiosce obowiązują pewne zasady, a najważniejsza z nich zabrania wchodzić na górę. Ale płacz dobiegający z jaskini wcale nie przypomina odgłosów potwora, więc dziecko postanawia tam pójść. Droga prowadzi przez luźne kamienie i kolczaste zarośla. W jaskini jest ciemno i ciepło, a na samym jej końcu leży zwinięty w kłębek smok: wielki jak stodoła, a trzęsie się jak listek.

Okazuje się, że smok boi się mieszkańców wioski, ich pochodni i donośnych głosów. Dziecko znajduje się między nowym przyjacielem w jaskini a wioską, która nie chce słuchać. To, jak spróbuje ich ze sobą pogodzić i co się stanie, gdy wreszcie się spotkają, jest sercem tej opowieści.

Ta bajka spodoba się dzieciom, które lubią rycerzy i smoki, ale też tym, które same czasem się boją. Pokazuje, że nawet ktoś duży i silny może odczuwać strach. Warto po nią sięgnąć, gdy dziecko odkryje, że ktoś okazał się inny, niż początkowo myślało: nowy kolega, sąsiad czy pies szczekający za płotem.

Dla trzylatka będzie to łagodna opowieść o pocieszaniu kogoś, kto płacze. Ośmiolatek znajdzie w niej więcej do przemyślenia: rozmowy ze smokiem, plan przekonania mieszkańców i pytanie, kto właściwie od początku był niebezpieczny.

Rodzeństwo może zostać giermkiem i nieść latarnię, a pies wywęszyć ścieżkę na górę. Jeśli dziecko ma pluszowego smoka albo zabawkową tarczę, one też mogą pojawić się w opowieści. Opisz coś, po co dziecko sięga, gdy się boi, na przykład latarkę lub ulubioną piosenkę. Właśnie to może pomóc uspokoić smoka.

Po lekturze porozmawiajcie o sytuacji, w której jedno z was uznało kogoś za niemiłego albo niebezpiecznego, a potem okazało się, że się myliło. Czego bał się smok, a czego wy sami się boicie? Narysujcie smoka, gdy jest szczęśliwy. Więcej opowieści o zamkach i skrzydłach znajdziecie w temacie Rycerze i smoki.