Dlaczego motyw „Pożegnanie z pieluszką” to dobra książka
Przygoda dopasowana do dziecka
Pożegnanie z pieluszką to jeden z pierwszych wielkich kroków, jakie dziecko robi, ucząc się rozumieć własne ciało. Rzadko wszystko idzie gładko. Będą dni, kiedy wszystko się uda, i takie z mokrymi spodniami – jedne i drugie są częścią nauki. Książka obrazkowa może sprawić, że nocnik stanie się czymś zwyczajnym i trochę zabawnym, zamiast budzić napięcie. Gdy dziecko zobaczy siebie na ilustracji, w swoich majtkach i ze swoim nocnikiem, łatwiej poczuje, że to jego własna nauka. Książka podsuwa też słowa, by o tym rozmawiać.
Małe zwycięstwa i mokre spodnie
W książce o pożegnaniu z pieluszką codzienne sprawy mogą stać się wielkimi wydarzeniami: miś uczy się razem z dzieckiem, dziecko macha na pożegnanie spłukiwanej wodzie, a mydło pieni się aż po łokcie. W opowieści może pojawić się wycieczka, podczas której nagle trzeba znaleźć toaletę w parku lub bibliotece, oraz mała wpadka, przyjęta spokojnie, po której przychodzą suche ubrania i kolejna próba. Może będzie to też pierwszy raz, kiedy dziecko skorzysta z toalety u kolegi. To ono czuje, że musi iść, mówi o tym i daje sobie radę.
To, co dobrze znane
Im bardziej książka przypomina waszą łazienkę, tym łatwiej dziecku odnaleźć w niej siebie. Opisz kolor nocnika, stołeczek przed toaletą, wzór na majtkach i przytulankę, która zwykle siedzi obok i czeka. Jeśli macie swoją piosenkę lub rymowankę albo tablicę z naklejkami na lodówce, one też mogą znaleźć się w książce. Napisz, kto zwykle pomaga dziecku i jak to wygląda u babci lub w przedszkolu. Użyjcie słów, których mówicie w domu – siku, kupka albo waszych własnych – żeby książka brzmiała jak wasza rozmowa.
Dla malucha i starszego rodzeństwa
W książce dla dzieci w wieku 0–2 lat zdania są krótkie i rytmiczne, z powtórzeniami, które łatwo mówić razem: siku, spłucz, umyj. Dla 3–5-latków pasuje łagodna opowieść, w której potrzeba kilku prób, zanim się uda. Starszy brat lub siostra mogą przeczytać książkę na głos i opowiedzieć, że oni też kiedyś musieli ćwiczyć.
Książka może leżeć w łazience, żeby dało się ją tam spokojnie czytać. Po lekturze pozwólcie misiowi lub lalce wypróbować nocnik i porozmawiajcie o tym, jak się czuli. W opowieści liczy się to, że dziecko spróbowało, a nie to, jaki był wynik. Więcej o czytaniu z najmłodszymi znajdziesz na stronie o książkach dla dzieci w wieku 0–2 lat.
Twoje dziecko jest bohaterem
Wpisujesz imię dziecka, jego wiek i to, co lubi, i wgrywasz zdjęcie. Opowieść o pożegnaniu z pieluszką jest pisana właśnie dla twojego dziecka, a trzynaście obrazków i okładka są rysowane na podstawie zdjęcia w wybranym przez ciebie stylu. Rodzeństwo, rodzice, babcia i dziadek albo zwierzątko mogą wyruszyć razem z dzieckiem, do pięciu postaci. Jeśli chcesz dodać coś, co wydarzyło się ostatnio, wyjazd albo wypadnięty ząbek, napisz to, a zostanie wplecione.
Od e-booka do książki w twardej oprawie
E-book jest gotowy kilka minut po płatności. Możesz zmienić tekst i poprosić o nowe obrazki. Potem zamawiasz go jako książkę w twardej oprawie w formacie A4. Zacznij tworzyć książkę albo przeczytaj więcej o cenach. Chcesz zobaczyć gotową książkę, zanim się zdecydujesz? Przejrzyj nasze przykładowe książki.
Tak może zacząć się opowieść
Dziś jest jakiś wyjątkowy dzień. Masz na sobie nowe majtki, te w małe zielone żabki, a paczka pieluszek stoi na najwyższej półce. Miś też ma majtki, chociaż jego są zrobione ze starej skarpetki. „Trochę się denerwuje” – mówisz tacie. „Nie wie, kiedy ma iść”. Tata kiwa głową z poważną miną. Postanawiacie, że mu pokażesz. W samym środku zabawy samochodami czujesz to: lekkie łaskotanie w brzuchu, które mówi: teraz. Bierzesz misia pod pachę i biegniesz. Przez przedpokój, obok śpiącego kota, do łazienki. Nocnik stoi tam, gdzie zawsze, czerwony i błyszczący. Ale leży na nim kartka, której rano jeszcze nie było. Wielkie, koślawe litery układają się w napis: „Dla tego, kto pierwszy zdąży”.






