Dlaczego motyw „W przyszłości” to dobra książka
Przygoda dopasowana do dziecka
Przyszłość to jedyne miejsce, w którym nikt jeszcze nie był, dlatego można wyobrażać ją sobie zupełnie swobodnie. Jak ludzie będą mieszkać za sto lat? Co będą robić roboty i kto ugotuje obiad? Dzieci często mają własne, zdecydowane odpowiedzi, a książka o przyszłości zabiera twoje dziecko do świata, w którym te odpowiedzi stały się rzeczywistością. Może być zabawnie, trochę dziwnie, a czasem także można się nad czymś zastanowić. Twoje dziecko może pojechać pociągiem przez szklaną tubę, zaprzyjaźnić się z robotem albo wynaleźć coś, co rozwiąże wielki problem.
Jak może wyglądać rok 2150
Opowieść o przyszłości może zabrać twoje dziecko do szkoły na stacji kosmicznej, do miasta, które uprawia całą swoją żywność na dachach, albo do domu, w którym roboty pomagają, ale czasem wszystko im się myli. Może twoje dziecko wynalazło maszynę, która robi deszczowe chmury ze starych plastikowych śmieci, albo ktoś musi ponownie uruchomić wielki komputer miasta przed kolacją. Przyszłość może być pogodna, zabawna i trochę zwariowana. Możliwa jest też wyprawa do lasu przyszłości, do którego wróciły zwierzęta, albo dzień, w którym twoje dziecko będzie sterować ogromną miejską windą kosmiczną.
Wynalazki twojego dziecka
Zapytaj dziecko, co chciałoby wynaleźć, i wpisz jego odpowiedź: maszynę sprzątającą pokój, skaczące buty albo robota, który czyta bajki na dobranoc. Może twoje dziecko chce zostać kimś konkretnym, gdy dorośnie – pilotem, weterynarzem albo budowniczym – a książka może pokazać ten dzień. Rodzice, rodzeństwo i zwierzęta domowe mogą pojawić się w swoich przyszłych wersjach, z nieco bardziej siwymi włosami albo z ogonem robota. Może to właśnie twoje dziecko jest wynalazcą, a rodzina jako pierwsza wypróbowuje wynalazek.
Dla małych dzieci ważne są światła, dźwięki i rzeczy, które się poruszają: pik, bzyczenie, latający pociąg. Dzieci w wieku od trzech do pięciu lat lubią zwykły dzień w przyszłości z niespodziewanymi szczegółami. Dzieci w wieku szkolnym mogą dostać problem wymagający pomysłowości, a najstarsze poradzą sobie z opowieścią, która pyta, co z dzisiejszego świata chcemy zachować, gdy wszystko inne się zmienia.
Narysujcie pokój przyszłości
Po lekturze każde z was może narysować zwykłe pomieszczenie w przyszłości – kuchnię, łazienkę albo pokój dziecka. Co wygląda tak samo jak dziś? Co zniknęło? To, co zdaniem dzieci przetrwa do przyszłości, często potrafi zaskoczyć. Jeśli wolicie podróż w drugą stronę, w przeszłość, zajrzyjcie do motywu podróży w czasie. Porozmawiajcie też o tym, co według dziecka powinno się w przyszłości poprawić – i co może zrobić już teraz, na przykład naprawić zabawkę zamiast ją wyrzucać.
Twoje dziecko jest bohaterem
Wpisujesz imię dziecka, jego wiek i to, co lubi, i wgrywasz zdjęcie. Opowieść o przyszłości jest pisana właśnie dla twojego dziecka, a trzynaście obrazków i okładka są rysowane na podstawie zdjęcia w wybranym przez ciebie stylu. Rodzeństwo, rodzice, babcia i dziadek albo zwierzątko mogą wyruszyć razem z dzieckiem, do pięciu postaci. Jeśli chcesz dodać coś, co wydarzyło się ostatnio, wyjazd albo wypadnięty ząbek, napisz to, a zostanie wplecione.
Od e-booka do książki w twardej oprawie
E-book jest gotowy kilka minut po płatności. Możesz zmienić tekst i poprosić o nowe obrazki. Potem zamawiasz go jako książkę w twardej oprawie w formacie A4. Zacznij tworzyć książkę albo przeczytaj więcej o cenach. Chcesz zobaczyć gotową książkę, zanim się zdecydujesz? Przejrzyj nasze przykładowe książki.
Tak może zacząć się opowieść
Twój budzik to mały robot o imieniu Bix. Budzi cię, przyciskając zimny metalowy nosek do twojego policzka. „Dzień dobry” – mówi. „Jest wtorek, rok 2150, a śniadanie już gotowe”. Wkładasz sweter, a on zmienia kolor na niebieski, bo dziś masz ochotę na niebieski. W kuchni nad stołem unosi się talerz naleśników. Przez okno widzisz miasto: budynki, które rosną jak drzewa, zielone dachy i małe pojazdy brzęczące między piętrami. Ale coś jest dziwne. Wszystkie pojazdy wiszą nieruchomo w powietrzu, jakby ktoś nacisnął pauzę. Bix miga na czerwono. „Komputer miasta zapomniał, jak uruchomić się ponownie” – mówi. „A klucz masz tylko ty”.














