Γιατί το θέμα «Στο δάσος» κάνει ένα ωραίο βιβλίο
Μια περιπέτεια που ταιριάζει στο παιδί
Το δάσος είναι μια παιδική χαρά χωρίς φράχτη. Έχει βράχια για σκαρφάλωμα, κορμούς για ισορροπία, μυρμηγκοφωλιές για παρατήρηση από ασφαλή απόσταση και μονοπάτια που οδηγούν σε άγνωστα μέρη. Πολλά παιδιά γνωρίζουν το δάσος από τις εκδρομές του νηπιαγωγείου ή τις κυριακάτικες βόλτες με ένα θερμός ζεστή σοκολάτα. Σε μια ιστορία για το δάσος, το παιδί σας βρίσκει τον δρόμο, διαβάζει τα ίχνη και ανακαλύπτει τι θροΐζει πίσω από το έλατο. Ταιριάζει τόσο στα παιδιά που αγαπούν ήδη την ύπαιθρο όσο και σε εκείνα που χρειάζονται λίγη παρακίνηση για να φορέσουν τις γαλότσες τους.
Μονοπάτια, ίχνη και μεγάλοι βράχοι
Σε ένα βιβλίο για το δάσος, το παιδί σας μπορεί να ακολουθήσει τα ίχνη ενός ελαφιού ως ένα ξέφωτο όπου δεν έχει πατήσει κανείς εδώ και καιρό. Μπορεί να μαζέψει βατόμουρα μέχρι να γίνουν μοβ τα δάχτυλά του ή να βρει ένα ρυάκι και να φτιάξει ένα φράγμα με πέτρες. Ίσως χαθεί για λίγο και θυμηθεί να ακολουθήσει το νερό προς τα κάτω, μέχρι να ξαναβρεί το μονοπάτι. Η περιπέτεια μπορεί να τελειώσει σε ένα ξύλινο καταφύγιο, με λουκάνικα σε ξυλάκια και μια φωτιά που σιγοκαίει.
Το δάσος αφήνει επίσης πολύ χώρο για λίγη μαγεία: έναν βράχο που μοιάζει με τρολ, ένα κούτσουρο με μια πόρτα, μια φωλιά σκίουρου όπου κάποιος ξέχασε το κασκόλ του. Το παιδί σας μπορεί να φτιάξει μια κρυψώνα από κλαδιά στο έδαφος ή να σκαρφαλώσει ακόμη ψηλότερα σε ένα δεντρόσπιτο.
Το δικό σας δάσος, τα δικά σας δέντρα
Ο καθένας έχει το δικό του δάσος, ακόμη κι αν είναι μόνο ένα μικρό δεντράκι πίσω από το σχολείο. Πείτε μας για το μέρος όπου πηγαίνετε συνήθως: τον βράχο με το δικό του όνομα, το δέντρο που έριξε ο αέρας, το ρυάκι όπου οι γαλότσες πάντα βρέχονται. Γράψτε ποιοι έρχονται μαζί –η ομάδα του νηπιαγωγείου, ένας παππούς που γνωρίζει όλα τα πουλιά, ο σκύλος που τρέχει μπροστά– και τι έχει το σακίδιο. Αν το παιδί σας έχει βρει κάτι ξεχωριστό, όπως ένα φτερό ή ένα φύλλο από το οποίο έχουν μείνει μόνο οι λεπτές νευρώσεις, αυτό ακριβώς μπορεί να γίνει ο θησαυρός του βιβλίου.
Εξερεύνηση μετά το διάβασμα
Ένα παιδί που δεν έχει κλείσει ακόμη τα τρία γνωρίζει το δάσος με τα χέρια του: μαλακό, τραχύ, υγρό, κρύο. Στην προσχολική ηλικία, η ιστορία γίνεται μια βόλτα με ένα μικρό αίνιγμα στη διαδρομή. Ένα οκτάχρονο μπορεί να ακολουθήσει μια σειρά από ίχνη και να μιλήσει με τα ζώα που συναντά. Για τους μεγαλύτερους αναγνώστες μπορεί να γίνει μια νύχτα σε σκηνή, με άγνωστους ήχους και το θάρρος να μεγαλώνει.
Πάρτε το βιβλίο μαζί σας έξω και αναζητήστε όσα διαβάσατε. Αν βρείτε ένα κούτσουρο, μετρήστε μαζί τους δακτυλίους του – ο καθένας αντιστοιχεί περίπου σε έναν χρόνο ζωής του δέντρου. Μιλήστε και για το πώς το δάσος είναι εκεί για να το απολαμβάνουν όλοι, αρκεί να μην ενοχλούμε τα ζώα και να μην καταστρέφουμε τα φυτά.
Το παιδί σας είναι ο ήρωας
Συμπληρώνετε το όνομα και την ηλικία του παιδιού και τι του αρέσει, και ανεβάζετε μια φωτογραφία. Η ιστορία για το δάσος γράφεται ειδικά για το δικό σας παιδί, και οι δεκατρείς εικόνες και το εξώφυλλο ζωγραφίζονται από τη φωτογραφία στο στιλ που θα επιλέξετε. Αδέλφια, γονείς, παππούδες και γιαγιάδες ή το κατοικίδιο μπορούν να συμμετέχουν, έως πέντε χαρακτήρες. Αν θέλετε να συμπεριλάβετε κάτι που συνέβη πρόσφατα, ένα ταξίδι ή ένα δόντι που έπεσε, το γράφετε και πλέκεται μέσα στην ιστορία.
Από e-book σε σκληρόδετο βιβλίο
Το e-book είναι έτοιμο λίγα λεπτά μετά την πληρωμή και μπορείτε να αλλάξετε το κείμενο και να ζητήσετε νέες εικόνες. Μετά το παραγγέλνετε ως σκληρόδετο βιβλίο A4. Ξεκινήστε να φτιάχνετε το βιβλίο ή διαβάστε περισσότερα για τις τιμές. Θέλετε να δείτε ένα έτοιμο βιβλίο πριν αποφασίσετε; Ξεφυλλίστε τα παραδείγματα βιβλίων μας.
Έτσι μπορεί να ξεκινήσει η ιστορία
Περνάς πάνω από ένα πεσμένο δέντρο με τις ρίζες του σηκωμένες ψηλά και βρίσκεσαι σε ένα μέρος όπου δεν έχεις ξαναπάει. Εδώ η ησυχία είναι διαφορετική από του σπιτιού. Ούτε αυτοκίνητα ούτε φωνές, μόνο ένα απαλό θρόισμα ψηλά στις κορυφές των δέντρων. Το χώμα είναι μαλακό και υποχωρεί κάτω από τις μπότες σου. Μυρίζει ρετσίνι και βρεγμένα φύλλα. Κάπου ένας δρυοκολάπτης χτυπά γρήγορα το ξύλο και μετά σταματά. Σκύβεις δίπλα σε έναν μεγάλο βράχο για να δέσεις το παπούτσι σου. Τότε τα βλέπεις: μικρά ίχνη στο υγρό χώμα, τέσσερα δαχτυλάκια κι ένα στρογγυλό πατουσάκι, που φτάνουν ως τον βράχο και σταματούν. Σκύβεις πιο κοντά. Κάτω από τον βράχο υπάρχει μια τρύπα και μέσα από την τρύπα ακούγεται μια φωνή. «Επιτέλους», λέει. «Περίμενα τόσο καιρό κάποιον που να ξέρει να διαβάζει ίχνη».














