Γιατί το θέμα «Χάλοουιν» κάνει ένα ωραίο βιβλίο
Μια περιπέτεια που ταιριάζει στο παιδί
Το Χάλοουιν είναι η βραδιά που μπορεί κανείς να γίνει λίγο τρομακτικός και να φοβηθεί λίγο ταυτόχρονα. Τα παιδιά μπορούν να μεταμφιεστούν σε ό,τι θέλουν, να περπατήσουν στο σκοτάδι με ένα φαναράκι από κολοκύθα και να χτυπήσουν τις πόρτες των γειτόνων. Για πολλούς είναι ένα παιχνίδι με τον φόβο, όπου το ίδιο το παιδί αποφασίζει πόσο κοντά θέλει να πλησιάσει το τρομακτικό. Ένα βιβλίο για το Χάλοουιν τού δίνει ακριβώς αυτόν τον έλεγχο: ο σκελετός αποδεικνύεται φιλικός, το σκοτάδι έχει μέσα του φως και το παιδί είναι εκείνο που τολμά να ανοίξει την πόρτα.
Ένας δρόμος γεμάτος μεταμφιέσεις
Ένα βιβλίο για το Χάλοουιν μπορεί να ακολουθήσει το παιδί όλο το βράδυ: να διαλέγει στολή και μακιγιάζ, να σκαλίζει μια κολοκύθα και να γυρίζει στη γειτονιά με φίλους. Η ψίχα της κολοκύθας μπορεί να γίνει σούπα και τα σπόρια να ψηθούν στον φούρνο: μια ήρεμη αρχή για ένα βράδυ που στη συνέχεια γεμίζει περιπέτεια. Η ιστορία μπορεί να περάσει και στον κόσμο της φαντασίας: ένα σπίτι όπου οι νυχτερίδες κάνουν πάρτι, μια μάγισσα που ξέχασε τα ξόρκια της ή ένας σκελετός που θέλει μόνο κάποιον να χορέψει μαζί του.
Το τρομακτικό μένει σε ένα επίπεδο που αφήνει χώρο για γέλιο. Αν το παιδί σας θέλει περισσότερα φαντάσματα και τον υπόλοιπο χρόνο, υπάρχει και το ξεχωριστό θέμα στοιχειωμένο σπίτι.
Η στολή του παιδιού σας
Γράψτε μας τι θα ήθελε να ντυθεί το παιδί σας, για να φανεί και στις εικόνες. Αν φτιάξατε τη στολή μαζί από ένα σεντόνι ή ένα χαρτόκουτο, περιγράψτε την με όλες τις ατέλειές της. Προσθέστε τους φίλους ή τα αδέλφια που το συνοδεύουν, τον δρόμο όπου συνηθίζετε να περπατάτε και όσα του αρέσουν ή δεν του αρέσουν σε αυτή τη βραδιά. Αν φοβάται το σκοτάδι ή τις μάσκες, η ιστορία μπορεί να το πάρει στα σοβαρά και να αφήσει το παιδί να ορίσει τον ρυθμό.
Αν δεν γιορτάζετε το Χάλοουιν αλλά θέλετε ένα βιβλίο με μεταμφιέσεις και κολοκύθες, γίνεται κι αυτό.
Το Χάλοουιν και η γιορτή των Αγίων Πάντων
Το Χάλοουιν γιορτάζεται στις 31 Οκτωβρίου και έχει ρίζες σε παλιά φθινοπωρινά έθιμα της Ιρλανδίας και της Σκωτίας, όπου οι άνθρωποι σκάλιζαν φανάρια από γογγύλια πολύ πριν επικρατήσουν οι κολοκύθες. Στην Ελλάδα δεν είναι παραδοσιακή γιορτή. Την επόμενη μέρα, την 1η Νοεμβρίου, οι καθολικοί γιορτάζουν τους Αγίους Πάντες. Στην ορθόδοξη παράδοση η γιορτή των Αγίων Πάντων πέφτει την Κυριακή μετά την Πεντηκοστή, ενώ τα Ψυχοσάββατα είναι μέρες μνήμης για όσους έχουν φύγει από τη ζωή.
Για τα πιο μικρά παιδιά ταιριάζει περισσότερη κολοκύθα και λιγότερο φάντασμα. Τα παιδιά τεσσάρων και πέντε ετών συχνά απολαμβάνουν μια μικροσκοπική ανατριχίλα, ενώ από τη σχολική ηλικία η ιστορία μπορεί να έχει περισσότερη αγωνία. Μετά το διάβασμα, μιλήστε για όσα είναι τρομακτικά στα ψέματα και όσα είναι αληθινά ή ζωγραφίστε έναν χάρτη του δρόμου σας με σπίτια που έχουν φωτισμένες κολοκύθες στα σκαλοπάτια.
Το παιδί σας είναι ο ήρωας
Συμπληρώνετε το όνομα και την ηλικία του παιδιού και τι του αρέσει, και ανεβάζετε μια φωτογραφία. Η ιστορία για το Χάλοουιν γράφεται ειδικά για το δικό σας παιδί, και οι δεκατρείς εικόνες και το εξώφυλλο ζωγραφίζονται από τη φωτογραφία στο στιλ που θα επιλέξετε. Αδέλφια, γονείς, παππούδες και γιαγιάδες ή το κατοικίδιο μπορούν να συμμετέχουν, έως πέντε χαρακτήρες. Αν θέλετε να συμπεριλάβετε κάτι που συνέβη πρόσφατα, ένα ταξίδι ή ένα δόντι που έπεσε, το γράφετε και πλέκεται μέσα στην ιστορία.
Από e-book σε σκληρόδετο βιβλίο
Το e-book είναι έτοιμο λίγα λεπτά μετά την πληρωμή και μπορείτε να αλλάξετε το κείμενο και να ζητήσετε νέες εικόνες. Μετά το παραγγέλνετε ως σκληρόδετο βιβλίο A4. Ξεκινήστε να φτιάχνετε το βιβλίο ή διαβάστε περισσότερα για τις τιμές. Θέλετε να δείτε ένα έτοιμο βιβλίο πριν αποφασίσετε; Ξεφυλλίστε τα παραδείγματα βιβλίων μας.
Εικόνες για ζωγραφική: Το Χάλοουιν
Έτσι μπορεί να ξεκινήσει η ιστορία
Η κολοκύθα είναι άδεια από μέσα και μυρίζει σαν κρύα κουζίνα. Τα μάτια τα σκάλισες εσύ, το ένα μεγαλύτερο από το άλλο, και το στόμα έχει μόνο τρία δόντια. Όταν ανάβει το κερί στο εσωτερικό της, ζωντανεύει ξαφνικά. Το βράδυ φυσάει. Τα φύλλα στροβιλίζονται γύρω από τα πόδια σου καθώς περπατάς στον δρόμο με τη στολή σου, ένα κουβαδάκι στο ένα χέρι και το φαναράκι στο άλλο. Σε κάθε φωτισμένο σπίτι χτυπάς την πόρτα και ρωτάς: «Φάρσα ή κέρασμα;» Παίρνεις ένα γλειφιτζούρι, λίγα ζελεδάκια σε σχήμα βατράχου κι ένα μήλο. Στην άκρη του δρόμου στέκεται ένα σπίτι όπου δεν έχεις ξαναπάει. Όλα τα παράθυρα είναι σκοτεινά, αλλά στο σκαλοπάτι υπάρχει μια κολοκύθα ολόιδια με τη δική σου. Τα ίδια στραβά μάτια. Τα ίδια τρία δόντια. Και λάμπει, αν και κανείς δεν την έχει ανάψει.














