Γιατί το θέμα «Παραμύθι για καληνύχτα» κάνει ένα ωραίο βιβλίο
Μια περιπέτεια που ταιριάζει στο παιδί
Ένα παραμύθι για την καληνύχτα κάνει κάτι διαφορετικό από τα περισσότερα βιβλία: δεν έχει σκοπό να ξυπνήσει το παιδί, αλλά να το βοηθήσει να ηρεμήσει. Ο ρυθμός είναι αργός, οι εικόνες απαλές και το τέλος ήσυχο. Μια ιστορία όπου το παιδί σας χώνεται στο κρεβάτι, σβήνει το φως και αποκοιμιέται γίνεται μέρος της βραδινής ρουτίνας, όπως οι πιτζάμες και το ποτήρι με το νερό. Το παιδί αναγνωρίζει το δωμάτιό του, το μαξιλάρι του και τους ανθρώπους που συνήθως κάθονται στην άκρη του κρεβατιού του. Έτσι νιώθει πως η μέρα τελείωσε και όλα είναι όπως πρέπει.
Ήρεμες περιπέτειες για αργά το βράδυ
Ακόμη και ένα παραμύθι για την καληνύχτα μπορεί να έχει πλοκή, αρκεί να κυλά σε ήρεμο ρυθμό. Το παιδί σας μπορεί να κάνει μια ήσυχη βόλτα μέσα στο σπίτι και να πει καληνύχτα σε ό,τι κοιμάται: στη γάτα στο καλάθι της, στα φυτά στις γλάστρες, στο ποδήλατο στην αποθήκη. Μπορεί να ταξιδέψει με μια βάρκα από σύννεφα και να επιστρέψει πριν το καταλάβει κανείς. Ένα λούτρινο που δεν μπορεί να κοιμηθεί μπορεί να ζητήσει από το παιδί να το βοηθήσει να μετρήσει προβατάκια, μέχρι να αρχίσουν να χασμουριούνται και οι δύο. Στην ίδια σκέψη βασίζεται και η ιδέα Το αστέρι που δεν μπορούσε να κοιμηθεί.
Αυτό που μετρά περισσότερο είναι το τέλος. Η τελευταία σελίδα ενός παραμυθιού για την καληνύχτα πρέπει να κλείνει με ένα σκοτεινό δωμάτιο, ήρεμες ανάσες και την αίσθηση πως όλοι βρίσκονται εκεί που πρέπει. Καλύτερα η μικρή αγωνία να βρίσκεται στη μέση του βιβλίου παρά κοντά στο τέλος.
Το βράδυ όπως είναι στο σπίτι σας
Περιγράψτε τη βραδινή σας ρουτίνα, ώστε το βιβλίο να την ακολουθήσει: το μπάνιο, τις πιτζάμες με τους πυραύλους, το παραμύθι, το τραγούδι που λέτε πάντα τελευταίο. Γράψτε το όνομα του λούτρινου και ποιος διαβάζει συνήθως την ιστορία. Αν το παιδί μοιράζεται το δωμάτιο με ένα αδελφάκι, εκείνο μπορεί να ξαπλώνει στο διπλανό κρεβάτι και να ψιθυρίζει μια τελευταία ερώτηση. Αν το παιδί έχει το δικό του φωτάκι νυκτός, μια αγαπημένη κουβέρτα ή μια συνήθεια με το ποτήρι του νερού, αυτές είναι ακριβώς οι λεπτομέρειες μέσα στις οποίες θα αναγνωρίσει τον εαυτό του.
Πιο σύντομα και πιο μεγάλα βράδια
Για ένα μωρό ή ένα παιδί δύο ετών, το κείμενο γίνεται σχεδόν νανούρισμα: βγάζουμε το σκουφάκι, σβήνουμε το φως, νάνι νάνι, μικρό μου. Ένα παιδί τεσσάρων ετών μπορεί να κάνει ένα σύντομο ταξίδι που τελειώνει πάντα στο κρεβάτι. Τα λίγο μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να απολαύσουν διαλόγους και μια ονειρική περιπλάνηση που βρίσκει ένα ήρεμο τέλος πριν έρθει ο ύπνος. Από τα δέκα και πάνω, το βιβλίο μπορεί να διαβαστεί σε περισσότερες από μία φορές, ένα κεφάλαιο κάθε βράδυ, με μια απαλή αγωνία που περιμένει ως την επόμενη μέρα.
Κουβεντιάστε λίγο όταν τελειώσει το βιβλίο. Ποιο ήταν το καλύτερο πράγμα που συνέβη σήμερα; Τι θα ονειρευτείς απόψε; Αφήστε την απάντηση να είναι σύντομη και κρατήστε τη φωνή σας χαμηλή.
Το παιδί σας είναι ο ήρωας
Συμπληρώνετε το όνομα και την ηλικία του παιδιού και τι του αρέσει, και ανεβάζετε μια φωτογραφία. Η ιστορία για την καληνύχτα γράφεται ειδικά για το δικό σας παιδί, και οι δεκατρείς εικόνες και το εξώφυλλο ζωγραφίζονται από τη φωτογραφία στο στιλ που θα επιλέξετε. Αδέλφια, γονείς, παππούδες και γιαγιάδες ή το κατοικίδιο μπορούν να συμμετέχουν, έως πέντε χαρακτήρες. Αν θέλετε να συμπεριλάβετε κάτι που συνέβη πρόσφατα, ένα ταξίδι ή ένα δόντι που έπεσε, το γράφετε και πλέκεται μέσα στην ιστορία.
Από e-book σε σκληρόδετο βιβλίο
Το e-book είναι έτοιμο λίγα λεπτά μετά την πληρωμή και μπορείτε να αλλάξετε το κείμενο και να ζητήσετε νέες εικόνες. Μετά το παραγγέλνετε ως σκληρόδετο βιβλίο A4. Ξεκινήστε να φτιάχνετε το βιβλίο ή διαβάστε περισσότερα για τις τιμές. Θέλετε να δείτε ένα έτοιμο βιβλίο πριν αποφασίσετε; Ξεφυλλίστε τα παραδείγματα βιβλίων μας.
Έτσι μπορεί να ξεκινήσει η ιστορία
Το σπίτι κάνει τους βραδινούς του ήχους. Το πλυντήριο πιάτων βουίζει, κάποιος κλείνει μια πόρτα στον πάνω όροφο και το καλοριφέρ κάτω από το παράθυρο κάνει δύο κλικ. Στο δωμάτιό σου φωτίζει μόνο το μικρό φωτιστικό που μοιάζει με φεγγάρι. Το πάπλωμα είναι στην αρχή δροσερό, ύστερα ζεστό. Παίρνεις μια βαθιά ανάσα και μυρίζεις το καθαρό μαξιλάρι σου. Έξω στον δρόμο περνά ένας γείτονας με τον σκύλο του και τα νύχια του ακούγονται σαν μικρές σταγόνες βροχής στο πεζοδρόμιο. Ύστερα απλώνεται ησυχία. Κλείνεις τα μάτια. Όχι, σχεδόν τα κλείνεις. Γιατί με την άκρη του ματιού σου βλέπεις την κουρτίνα να κουνιέται, παρόλο που το παράθυρο είναι κλειστό. Δεν είναι ο άνεμος. Είναι μια μικρή νυχτοπεταλούδα, απαλή και γκρίζα σαν τη σκόνη, που προσγειώνεται στο πάπλωμά σου και διπλώνει τα φτερά της. «Συγγνώμη που σε ενοχλώ», ψιθυρίζει. «Αλλά έχασα τον ύπνο μου. Μήπως τον είδες πουθενά;»














