Γιατί το θέμα «Στοιχειωμένο σπίτι» κάνει ένα ωραίο βιβλίο
Μια περιπέτεια που ταιριάζει στο παιδί
Ένα στοιχειωμένο σπίτι προκαλεί εκείνο το γαργάλημα στην κοιλιά που τα παιδιά συχνά αναζητούν μόνα τους. Είναι διασκεδαστικό να φοβάσαι λίγο όταν κάθεσαι με ασφάλεια στην αγκαλιά κάποιου. Ένα βιβλίο για ένα στοιχειωμένο σπίτι αφήνει το παιδί σας να ανοίξει την πόρτα που όλοι οι άλλοι προσπερνούν, να ανέβει τη σκοτεινή σκάλα και να ανακαλύψει μόνο του τι κρύβεται εκεί. Τις περισσότερες φορές, αυτό που έμοιαζε επικίνδυνο αποδεικνύεται μοναχικό, παρεξηγημένο ή απλώς λίγο αστείο. Είναι ένα ωραίο συναίσθημα να πάρει μαζί του στο κρεβάτι.
Από δωμάτιο σε δωμάτιο
Ένα στοιχειωμένο σπίτι είναι σαν φτιαγμένο για εικονογραφημένο βιβλίο, γιατί κάθε δωμάτιο μπορεί να κρύβει το δικό του μυστικό. Στη σοφίτα μπορεί να υπάρχει ένα μπαούλο με παλιά ρούχα που λείπουν ακόμα σε κάποιον. Στην κουζίνα μπορεί να κουδουνίζουν οι κατσαρόλες επειδή ένα ποντίκι έχει φτιάξει τη φωλιά του στην παλιά ξυλόσομπα. Στη βιβλιοθήκη μπορεί να πέσει ένα βιβλίο από το ράφι, ανοιχτό σε μια σελίδα με ένα στοιχείο. Και κάπου βρίσκεται εκείνος που ζει στο σπίτι και περιμένει εδώ και καιρό μια επίσκεψη. Στο υπόγειο μπορεί κάτι να στάζει ρυθμικά, σαν κάποιος να χτυπά τα δάχτυλά του.
Όσο τρομακτικό χρειάζεται για κάθε ηλικία
Για τα μικρότερα παιδιά, ένα στοιχειωμένο σπίτι δεν χρειάζεται σχεδόν καθόλου να τρομάζει: ένα φιλικό φάντασμα, ένα παιχνίδι κρυφτό, μια καληνύχτα. Τα παιδιά από τριών έως πέντε ετών συχνά απολαμβάνουν μια σύντομη στιγμή αγωνίας που γρήγορα βρίσκει μια καθησυχαστική εξήγηση. Τα παιδιά από έξι ετών και πάνω αντέχουν περισσότερο μυστήριο, ίσως έναν γρίφο που πρέπει να λυθεί για να μπορέσει το φάντασμα να ησυχάσει, ενώ τα δεκάχρονα εκτιμούν μια ιστορία που τα κρατά σε αγωνία για λίγες σελίδες ακόμα. Ένα στοιχειωμένο σπίτι ταιριάζει επίσης πολύ στις μέρες πριν από το Halloween.
Κάντε το βιβλίο προσωπικό βάζοντας μέσα την αγαπημένη μπλούζα, το λούτρινο παιχνίδι ή το σακίδιο του παιδιού σας, και διαλέξτε ποιος θα του κρατά το χέρι καθώς περνούν τον διάδρομο. Μπορεί να είναι ένα αδελφάκι που παριστάνει το γενναίο ή ένας σκύλος που γαβγίζει σε όλα τα λάθος πράγματα. Ακόμα και το δικό σας σπίτι μπορεί να γίνει το στοιχειωμένο σπίτι, με το δωμάτιο του παιδιού σας να είναι το μόνο μέρος όπου το φάντασμα δεν τολμά να μπει.
Γιατί τρίζουν τα παλιά σπίτια
Το ξύλο κινείται ελάχιστα όταν ζεσταίνεται ή κρυώνει και όταν ο αέρας γίνεται πιο υγρός ή πιο ξηρός. Γι’ αυτό τρίζουν τα πατώματα και οι σκάλες στα παλιά σπίτια, ιδιαίτερα το βράδυ καθώς χαμηλώνει η θέρμανση. Μετά το διάβασμα, ακούστε τους ήχους στο δικό σας σπίτι και δώστε τους ονόματα. Ίσως το σκαλοπάτι που τρίζει να έχει ήδη ένα. Ένα παλιό σπίτι μπορεί επίσης να σφυρίζει όταν ο άνεμος περνά από τις χαραμάδες γύρω από τα παράθυρα.
Το παιδί σας είναι ο ήρωας
Συμπληρώνετε το όνομα και την ηλικία του παιδιού και τι του αρέσει, και ανεβάζετε μια φωτογραφία. Η ιστορία για ένα στοιχειωμένο σπίτι γράφεται ειδικά για το δικό σας παιδί, και οι δεκατρείς εικόνες και το εξώφυλλο ζωγραφίζονται από τη φωτογραφία στο στιλ που θα επιλέξετε. Αδέλφια, γονείς, παππούδες και γιαγιάδες ή το κατοικίδιο μπορούν να συμμετέχουν, έως πέντε χαρακτήρες. Αν θέλετε να συμπεριλάβετε κάτι που συνέβη πρόσφατα, ένα ταξίδι ή ένα δόντι που έπεσε, το γράφετε και πλέκεται μέσα στην ιστορία.
Από e-book σε σκληρόδετο βιβλίο
Το e-book είναι έτοιμο λίγα λεπτά μετά την πληρωμή και μπορείτε να αλλάξετε το κείμενο και να ζητήσετε νέες εικόνες. Μετά το παραγγέλνετε ως σκληρόδετο βιβλίο A4. Ξεκινήστε να φτιάχνετε το βιβλίο ή διαβάστε περισσότερα για τις τιμές. Θέλετε να δείτε ένα έτοιμο βιβλίο πριν αποφασίσετε; Ξεφυλλίστε τα παραδείγματα βιβλίων μας.
Έτσι μπορεί να ξεκινήσει η ιστορία
Η καγκελόπορτα τρίζει καθώς τη σπρώχνεις. Το χαλίκι κάτω από τα παπούτσια σου ακούγεται πολύ πιο δυνατά απ’ όσο θα έπρεπε. Το σπίτι βρίσκεται στο τέλος του δρόμου, γκρίζο και στραβό, με έναν πύργο που γέρνει σαν να αφουγκράζεται. Όλοι στην τάξη σου λένε πως δεν πρέπει να πας εκεί. Όμως η μπάλα σου πέταξε πάνω από τον φράχτη και είναι η αγαπημένη σου. Η εξώπορτα είναι μισάνοιχτη. Τη σπρώχνεις με ένα δάχτυλο και ανοίγει χωρίς τον παραμικρό ήχο. Αυτό είναι το πιο παράξενο απ’ όλα. Στον διάδρομο κρέμεται ένας καθρέφτης με χρυσή κορνίζα και μέσα του βλέπεις τον εαυτό σου, με τα μάγουλα κόκκινα από το κρύο. Στο πάτωμα μπροστά στον καθρέφτη βρίσκεται η μπάλα σου. Δεν κύλησε μόνη της εδώ μέσα. Κάποιος την έχει τοποθετήσει προσεκτικά στη μέση του χαλιού, με ένα μικρό σημείωμα από κάτω: «Θέλεις να παίξουμε;»














