Γιατί το θέμα «Νάνοι και ξωτικά» κάνει ένα ωραίο βιβλίο
Μια περιπέτεια που ταιριάζει στο παιδί
Οι νάνοι και τα ξωτικά είναι μικροσκοπικά πλάσματα που ζουν κοντά στους ανθρώπους. Στα παλιά παραμύθια κατοικούν κάτω από το πάτωμα, στον αχυρώνα ή μέσα σε ένα γέρικο δέντρο και προσέχουν να γίνονται όλα όπως πρέπει. Για ένα παιδί αυτό είναι συναρπαστικό αλλά και καθησυχαστικό: κάποιος μικρός και μυστικός βρίσκεται εκεί κοντά, χωρίς να φαίνεται. Σε ένα βιβλίο για νάνους και ξωτικά, το παιδί σας είναι εκείνο που τους ανακαλύπτει και που εκείνοι αποφασίζουν να εμπιστευτούν. Η ιστορία γεμίζει μικροσκοπικές λεπτομέρειες για να τις δείχνετε μαζί: σκάλες από σπίρτα, καπέλα από δαχτυλήθρες, μια κουζίνα μέσα στη ρίζα ενός δέντρου.
Η μυστική δουλειά των ξωτικών
Σε ένα βιβλίο για νάνους και ξωτικά, το παιδί σας μπορεί να κατεβεί κάτω από το πάτωμα για να δει πού καταλήγουν όλες οι χαμένες κάλτσες, να βοηθήσει μια οικογένεια ξωτικών να μετακομίσει όταν πρόκειται να γκρεμιστεί ο αχυρώνας τους ή να φυλάξει τις κότες ένα βράδυ που η αλεπού τριγυρίζει εκεί κοντά. Ίσως τα ξωτικά χρειάζονται κάποιον αρκετά μεγάλο για να σηκώσει μια κατσαρόλα και το παιδί σας τα βοηθήσει να μαγειρέψουν πάνω από τη φλόγα ενός κεριού. Τα ξωτικά έχουν τους κανόνες τους και μέρος της περιπέτειας είναι να τους μάθει κανείς. Μπορεί πάλι ένα ξωτικό να έχει χάσει το καπέλο του και ξαφνικά, χωρίς αυτό, να το βλέπουν όλοι στο σπίτι.
Το σπίτι σας, το σπίτι τους
Οι νάνοι και τα ξωτικά ζουν εκεί όπου ζουν και οι άνθρωποι, γι’ αυτό η ιστορία γίνεται ακόμα καλύτερη όταν το σπίτι μοιάζει με το δικό σας. Πείτε μας για τη σοφίτα, το υπόγειο ή την αποθήκη όπου κανείς δεν ξέρει ακριβώς τι υπάρχει, για τη γάτα που κοιτάζει επίμονα μια συγκεκριμένη γωνιά, για τα πράγματα που όλο χάνονται. Αν έχετε ένα εξοχικό, έναν παππού με έναν παλιό αχυρώνα ή μια μηλιά στον κήπο, τα ξωτικά μπορούν να ζουν ακριβώς εκεί. Κάθε λεπτομέρεια που προσθέτετε μπορεί να γίνει ένα στοιχείο.
Οι πιο μικροί ακροατές λατρεύουν να ψάχνουν τη μικρή πόρτα σε κάθε εικόνα. Τα λίγο μεγαλύτερα παιδιά θέλουν να μάθουν τι τρώνε τα ξωτικά και πού κοιμούνται. Τα παιδιά σχολικής ηλικίας χαίρονται όταν τους εμπιστεύονται ένα μυστικό και το κρατούν, ενώ για τα μεγαλύτερα είναι συναρπαστικό ότι τα ξωτικά δεν είναι πάντα καλοδιάθετα.
Παλιές δοξασίες, καινούρια παιχνίδια
Στις παλιές σκανδιναβικές λαϊκές δοξασίες, πολλά αγροκτήματα είχαν το δικό τους ξωτικό. Βοηθούσε όταν του φέρονταν καλά και μπορούσε να προκαλέσει κάθε λογής αναστάτωση όταν δεν του φέρονταν καλά. Την παραμονή των Χριστουγέννων οι οικογένειες άφηναν γι’ αυτό ένα μπολ με χυλό, και πολλά σπίτια το κάνουν ακόμα. Στη Βρετανία υπήρχε το δικό τους αντίστοιχο πλάσμα, το μπράουνι, ένας βοηθός του σπιτιού που τον ευχαριστούσαν με ένα μπολ κρέμας. Μπορείτε να φτιάξετε κι εσείς μια μικρή πόρτα για ξωτικά δίπλα σε μια ρίζα δέντρου ή στο σοβατεπί και να αφήσετε μια σταφίδα το βράδυ. Αν θέλετε ένα ξωτικό σε γιορτινή ιστορία, θα βρείτε περισσότερα στο θέμα Χριστούγεννα. Συζητήστε με τι θα μπορούσε να χρειάζεται βοήθεια ένα ξωτικό στο σπίτι σας και με τι θα θέλατε εσείς λίγη βοήθεια.
Το παιδί σας είναι ο ήρωας
Συμπληρώνετε το όνομα και την ηλικία του παιδιού και τι του αρέσει, και ανεβάζετε μια φωτογραφία. Η ιστορία για τους νάνους και τα ξωτικά γράφεται ειδικά για το δικό σας παιδί, και οι δεκατρείς εικόνες και το εξώφυλλο ζωγραφίζονται από τη φωτογραφία στο στιλ που θα επιλέξετε. Αδέλφια, γονείς, παππούδες και γιαγιάδες ή το κατοικίδιο μπορούν να συμμετέχουν, έως πέντε χαρακτήρες. Αν θέλετε να συμπεριλάβετε κάτι που συνέβη πρόσφατα, ένα ταξίδι ή ένα δόντι που έπεσε, το γράφετε και πλέκεται μέσα στην ιστορία.
Από e-book σε σκληρόδετο βιβλίο
Το e-book είναι έτοιμο λίγα λεπτά μετά την πληρωμή και μπορείτε να αλλάξετε το κείμενο και να ζητήσετε νέες εικόνες. Μετά το παραγγέλνετε ως σκληρόδετο βιβλίο A4. Ξεκινήστε να φτιάχνετε το βιβλίο ή διαβάστε περισσότερα για τις τιμές. Θέλετε να δείτε ένα έτοιμο βιβλίο πριν αποφασίσετε; Ξεφυλλίστε τα παραδείγματα βιβλίων μας.
Έτσι μπορεί να ξεκινήσει η ιστορία
Κάποιος έφαγε τις σταφίδες. Όχι όλες, μόνο τρεις, και το μπολ είναι ακόμα στον πάγκο της κουζίνας, ακριβώς εκεί που το άφησες. Δίπλα του βρίσκεται ένα τοσοδούλικο γαντάκι από γκρι μαλλί. Το σηκώνεις. Χωράει στην άκρη του μικρού σου δαχτύλου. Όταν όλοι οι άλλοι έχουν αποκοιμηθεί, βγαίνεις στις μύτες των ποδιών στον διάδρομο με έναν φακό. Το πάτωμα τρίζει και ύστερα ακούς κάτι άλλο: ένα τικ τικ τικ, σαν να χτυπάει κάποιος με ένα πολύ μικρό σφυρί. Ο ήχος έρχεται πίσω από το καλοριφέρ. Ξαπλώνεις μπρούμυτα και φωτίζεις από πίσω. Εκεί, σε μια σχισμή δίπλα στο σοβατεπί, υπάρχει μια πόρτα με χερούλι από πινέζα. Είναι μισάνοιχτη. «Βρήκες το γαντάκι μου;» λέει μια φωνή. «Τότε μάλλον εσύ είσαι αυτός που ψάχναμε».














