Γιατί το θέμα «Όταν με πειράζουν» κάνει ένα ωραίο βιβλίο
Μια περιπέτεια που ταιριάζει στο παιδί
Όταν κάποιος λέει άσχημα λόγια, ένα παιδί μπορεί να νιώθει πως συμβαίνει μόνο σε εκείνο. Είναι δύσκολο να μιλήσει γι’ αυτό και να ξέρει τι να κάνει. Σε ένα βιβλίο για το να σε πειράζουν και το να βρίσκεις φίλους, το παιδί σας συναντά έναν ήρωα που περνά κάτι παρόμοιο και καταφέρνει να το ξεπεράσει. Βλέπει πως δεν φταίει εκείνο που το πειράζουν, πως υπάρχουν ενήλικες που θα το ακούσουν και πως μια φιλία μπορεί να αρχίσει εκεί που δεν το περιμένει. Το βιβλίο μπορεί να γίνει μια ήρεμη αφορμή για μια συζήτηση που αλλιώς είναι δύσκολο να ξεκινήσει.
Πώς το βιβλίο αγγίζει το δύσκολο θέμα
Ένα βιβλίο για το να σε πειράζουν δεν χρειάζεται να δείχνει με λεπτομέρειες τα άσχημα λόγια και τις άσχημες συμπεριφορές. Ο ήρωας μπορεί να βρει κάποιον να παίξει, που κι εκείνος έχει μείνει απ’ έξω, να τολμήσει μια φορά να πει «σταμάτα» και να δει πως κάτι άλλαξε, να μιλήσει σε έναν δάσκαλο και να δει ότι τον παίρνει στα σοβαρά, και να ανακαλύψει πως αυτό με το οποίο γελούσαν οι άλλοι είναι κάτι που ο ίδιος αγαπά. Το τέλος δεν χρειάζεται να τους βρει όλους φίλους, αρκεί ο ήρωας να μην είναι πια μόνος.
Με προσοχή στις προσωπικές λεπτομέρειες
Αξίζει να σκεφτείτε σε τι θα ήθελε το παιδί σας να αναγνωρίσει τον εαυτό του. Μερικές φορές είναι καλύτερο το βιβλίο να μιλά για κάτι παρόμοιο, παρά για αυτό ακριβώς που συνέβη. Προσθέστε όσα του δίνουν δύναμη: έναν φίλο που σημαίνει πολλά γι’ αυτό, ένα χόμπι για το οποίο είναι περήφανο, έναν ενήλικα στον παιδικό σταθμό ή στο σχολείο που εμπιστεύεται, ή τον σκύλο που πάντα χαίρεται όταν το βλέπει. Η φιλία και ο σεβασμός είναι μηνύματα που ταιριάζουν εδώ. Αν θέλετε περισσότερο να ενισχύσετε την αίσθηση ότι το παιδί σας αξίζει όπως είναι, υπάρχει και το θέμα Αυτοπεποίθηση.
Για τα πιο μικρά παιδιά, το βιβλίο μιλά περισσότερο για την καλοσύνη και το να τα συμπεριλαμβάνουν στην παρέα παρά για τα πειράγματα. Για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας ταιριάζει μια απλή κατάσταση στην παιδική χαρά, με μια ξεκάθαρη αλλαγή προς το καλύτερο. Από τα έξι, ο ήρωας μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του, ενώ μια ιστορία για παιδιά από δέκα ετών μπορεί να μιλά και για κάποιον που προσέχει όταν πειράζουν ένα άλλο παιδί.
Η συζήτηση μετά την ανάγνωση
Διαβάστε το βιβλίο σε μια ήρεμη στιγμή, κατά προτίμηση όχι το ίδιο βράδυ που έχει συμβεί κάτι. Ρωτήστε πώς ένιωσε ο ήρωας και τι τον βοήθησε, και ακούστε περισσότερο απ’ όσο μιλάτε. Τα παιδιά μερικές φορές λένε περισσότερα για τον ήρωα του βιβλίου παρά για τον εαυτό τους, και αυτό είναι απολύτως εντάξει. Το πιο σημαντικό που μπορεί να κρατήσει το παιδί σας είναι πως μπορεί πάντα να μιλήσει σε έναν ενήλικα και πως δεν φταίει ποτέ το ίδιο.
Το παιδί σας είναι ο ήρωας
Συμπληρώνετε το όνομα και την ηλικία του παιδιού και τι του αρέσει, και ανεβάζετε μια φωτογραφία. Η ιστορία για το να σε πειράζουν και το να βρίσκεις φίλους γράφεται ειδικά για το δικό σας παιδί, και οι δεκατρείς εικόνες και το εξώφυλλο ζωγραφίζονται από τη φωτογραφία στο στιλ που θα επιλέξετε. Αδέλφια, γονείς, παππούδες και γιαγιάδες ή το κατοικίδιο μπορούν να συμμετέχουν, έως πέντε χαρακτήρες. Αν θέλετε να συμπεριλάβετε κάτι που συνέβη πρόσφατα, ένα ταξίδι ή ένα δόντι που έπεσε, το γράφετε και πλέκεται μέσα στην ιστορία.
Από e-book σε σκληρόδετο βιβλίο
Το e-book είναι έτοιμο λίγα λεπτά μετά την πληρωμή και μπορείτε να αλλάξετε το κείμενο και να ζητήσετε νέες εικόνες. Μετά το παραγγέλνετε ως σκληρόδετο βιβλίο A4. Ξεκινήστε να φτιάχνετε το βιβλίο ή διαβάστε περισσότερα για τις τιμές. Θέλετε να δείτε ένα έτοιμο βιβλίο πριν αποφασίσετε; Ξεφυλλίστε τα παραδείγματα βιβλίων μας.
Έτσι μπορεί να ξεκινήσει η ιστορία
Το διάλειμμα κοντεύει να τελειώσει. Στέκεσαι δίπλα στον φράχτη και κοιτάζεις τα παπούτσια σου, τα καινούργια με τα πράσινα κορδόνια. Μ’ αυτά γέλασαν και πάλι σήμερα. Δεν καταλαβαίνεις τι αστείο έχουν τα παπούτσια, αλλά το πρόσωπό σου κάηκε και η κοιλιά σου πάγωσε την ίδια στιγμή. Πίσω σου ακούγονται τα χαλίκια να τρίζουν. Κάποιος έρχεται. Περιμένεις κι άλλα γέλια, αλλά επικρατεί σιωπή. Όταν σηκώνεις το βλέμμα, βλέπεις ένα παιδί από το άλλο τμήμα της τάξης σου, με μια μπάλα κάτω από το μπράτσο και μια ρωγμή στον έναν φακό των γυαλιών του. «Κι εγώ έχω πράσινα κορδόνια», λέει και σηκώνει το πόδι του. Πράγματι. «Θέλεις να παίξουμε μπάλα; Κανείς δεν θέλει να μπει τέρμα». Διστάζεις. Το κουδούνι χτυπάει σε δύο λεπτά. Όμως δύο λεπτά μπορεί να είναι αρκετή ώρα, αν ξέρεις τι να τα κάνεις.






