Γιατί το θέμα «Διαχείριση συναισθημάτων» κάνει ένα ωραίο βιβλίο
Μια περιπέτεια που ταιριάζει στο παιδί
Τα παιδιά νιώθουν εξίσου έντονα με τους μεγάλους, αλλά έχουν λιγότερες λέξεις για να το εκφράσουν. Ο θυμός μπορεί να μοιάζει με ζέστη στην κοιλιά, η ανησυχία με κόμπο στον λαιμό, η χαρά με την επιθυμία να χοροπηδήσεις. Ένα βιβλίο για το να καταλαβαίνεις τα συναισθήματά σου δίνει στο παιδί σας εικόνες και λέξεις για όσα συμβαίνουν μέσα του. Όταν βλέπει τον εαυτό του να συναντά τη χαρά, τη λύπη, τον θυμό και τον φόβο στην ιστορία, και καταλαβαίνει πως μπορεί να νιώσει το καθένα χωρίς να συμβεί κάτι τρομερό, του είναι λίγο πιο εύκολο να τα αναγνωρίσει την επόμενη φορά που θα έρθουν.
Ένα ταξίδι στο σπίτι των συναισθημάτων
Στην ιστορία ο ήρωας μπορεί να επισκέπτεται ένα συναίσθημα κάθε φορά και να ανακαλύπτει τι θέλει το καθένα. Η χαρά θέλει να μοιραστεί. Η λύπη θέλει παρηγοριά. Ο θυμός λέει πως κάτι είναι άδικο και ο φόβος θέλει να σε κρατήσει ασφαλή. Ο ήρωας μπορεί να βοηθήσει το θυμωμένο πλασματάκι να αναπνεύσει, να καθίσει δίπλα στο λυπημένο χωρίς να πει τίποτα και να προσέξει πως δύο συναισθήματα μπορούν να υπάρχουν ταυτόχρονα, όπως όταν χαίρεσαι και αγχώνεσαι πριν από ένα πάρτι. Ίσως στο τέλος ο φόβος να δείξει τον δρόμο έξω από το σπίτι, επειδή όλο αυτό τον καιρό πρόσεχε τα πάντα.
Λέξεις που ταιριάζουν στο παιδί σας
Σκεφτείτε ποιες στιγμές συνήθως ξυπνούν συναισθήματα στο σπίτι και γράψτε μερικές: ο αποχαιρετισμός στον παιδικό σταθμό, μια ήττα σε ένα παιχνίδι, ένας φίλος που μετακομίζει. Χρησιμοποιήστε τις λέξεις που έχει το ίδιο το παιδί σας για τα συναισθήματά του και βάλτε στην ιστορία έναν ενήλικα που εμπιστεύεται, έναν μεγάλο αδελφό ή τη γάτα. Το βιβλίο δεν χρειάζεται να λύσει κάτι. Μπορεί απλώς να δείξει πως όλοι νιώθουν έτσι μερικές φορές.
Για τα πιο μικρά αρκούν πρόσωπα και απλές λέξεις: χαρούμενος, λυπημένος, θυμωμένος. Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας αναγνωρίζουν τους αποχαιρετισμούς, τα πάρτι και τους καβγάδες για παιχνίδια, με μια ήρεμη εξέλιξη στο τέλος. Τα εξάχρονα μπορούν να σκεφτούν γιατί ήρθε ένα συναίσθημα και τι ήθελε, ενώ ένα δεκάχρονο μπορεί να διαβάσει για συναισθήματα που είναι πιο δύσκολο να ξεμπερδέψει κανείς, όπως η ντροπή ή η ζήλια. Αν στο σπίτι σας κυριαρχεί κυρίως ο θυμός, υπάρχει και το θέμα Ξεσπάσματα θυμού.
Πού μένει το συναίσθημα στο σώμα;
Μια απλή συζήτηση μετά την ανάγνωση μπορεί να αρχίσει με την ερώτηση: πού στο σώμα βρίσκεται ένα συναίσθημα; Η χαρά μπορεί να γαργαλά τα πόδια, η ανησυχία να πιέζει την κοιλιά και ο θυμός να καίει τα χέρια. Σχεδιάστε μαζί ένα απλό περίγραμμα σώματος και χρωματίστε τα σημεία. Δεν υπάρχουν λάθος απαντήσεις και η ζωγραφιά του παιδιού σας συχνά λέει περισσότερα από τις λέξεις. Έπειτα κάντε γκριμάτσες στον καθρέφτη: πώς μοιάζει ένα θυμωμένο πρόσωπο και πώς ένα ξαφνιασμένο;
Το παιδί σας είναι ο ήρωας
Συμπληρώνετε το όνομα και την ηλικία του παιδιού και τι του αρέσει, και ανεβάζετε μια φωτογραφία. Η ιστορία για το να καταλαβαίνεις τα συναισθήματά σου γράφεται ειδικά για το δικό σας παιδί, και οι δεκατρείς εικόνες και το εξώφυλλο ζωγραφίζονται από τη φωτογραφία στο στιλ που θα επιλέξετε. Αδέλφια, γονείς, παππούδες και γιαγιάδες ή το κατοικίδιο μπορούν να συμμετέχουν, έως πέντε χαρακτήρες. Αν θέλετε να συμπεριλάβετε κάτι που συνέβη πρόσφατα, ένα ταξίδι ή ένα δόντι που έπεσε, το γράφετε και πλέκεται μέσα στην ιστορία.
Από e-book σε σκληρόδετο βιβλίο
Το e-book είναι έτοιμο λίγα λεπτά μετά την πληρωμή και μπορείτε να αλλάξετε το κείμενο και να ζητήσετε νέες εικόνες. Μετά το παραγγέλνετε ως σκληρόδετο βιβλίο A4. Ξεκινήστε να φτιάχνετε το βιβλίο ή διαβάστε περισσότερα για τις τιμές. Θέλετε να δείτε ένα έτοιμο βιβλίο πριν αποφασίσετε; Ξεφυλλίστε τα παραδείγματα βιβλίων μας.
Έτσι μπορεί να ξεκινήσει η ιστορία
Ξυπνάς σε ένα δωμάτιο όπου κάθε τοίχος έχει διαφορετικό χρώμα. Ο ένας είναι κίτρινος και ζεστός, ο άλλος γαλάζιος σαν τη θάλασσα μια βροχερή μέρα. Ο τρίτος είναι κόκκινος και ο τέταρτος γκρίζος και λίγο θολός. Σε κάθε τοίχο υπάρχει μια πόρτα. Μπροστά στην κίτρινη κάθεται ένα μικρό πλασματάκι που αναπηδά πάνω κάτω. «Έλα να με επισκεφτείς», λέει και γελά τόσο δυνατά που το γέλιο του μοιάζει με φυσαλίδες. Δίπλα στη γαλάζια πόρτα κάθεται ένα άλλο και σκουπίζει τα μάτια του με το μανίκι του. Δίπλα στην κόκκινη, κάποιος χτυπά τα πόδια του κάτω και ξεφυσά θυμωμένα. Και η γκρίζα πόρτα είναι μισάνοιχτη, αλλά όποιος μένει εκεί δεν τολμά να κρυφοκοιτάξει έξω. Εσύ μένεις στη μέση του δωματίου. Τότε ακούγεται μια φωνή και από τις τέσσερις πόρτες μαζί: «Ποιον από εμάς θα επισκεφτείς πρώτα;»






