Γιατί το θέμα «Μαθαίνω να μετράω» κάνει ένα ωραίο βιβλίο
Μια περιπέτεια που ταιριάζει στο παιδί
Το μέτρημα αρχίζει πολύ πριν από τους αριθμούς: στα σκαλοπάτια που ανεβαίνουμε για το διαμέρισμα, στα δάχτυλα που δείχνουν πόσων χρονών είμαστε, στα μπισκότα που πρέπει να μοιραστούν δίκαια ανάμεσα στα αδέλφια. Ένα βιβλίο όπου το παιδί σας είναι εκείνο που μετρά κάνει τους αριθμούς κάτι που κάνεις, όχι απλώς κάτι που διαβάζεις. Είναι εύκολο να δείχνετε και να μετράτε δυνατά μαζί, και όταν μετράτε τα δικά του πράγματα, τα λούτρινα ζωάκια, τα ξαδέλφια ή τις γάτες στην αυλή, οι αριθμοί αποκτούν πραγματική σημασία. Και τότε θέλει κανείς να τα μετρήσει όλα άλλη μια φορά.
Πολλά να μετρήσετε στη διαδρομή
Ένα βιβλίο για το μέτρημα μπορεί να είναι μια αντίστροφη μέτρηση για κάτι σπουδαίο, δέκα, εννιά, οκτώ, ή ένα μέτρημα προς τα πάνω που τελειώνει στην ηλικία του παιδιού σας. Σε κάθε δισέλιδο μπορεί να υπάρχει κάτι καινούργιο για να μετρήσει: τηγανίτες σε μια στοίβα, σκαλοπάτια που ανεβαίνουν σε έναν πύργο, παπάκια που κολυμπούν πίσω από τη μαμά τους. Το μέτρημα μπορεί επίσης να λύνει προβλήματα, όπως όταν έξι φράουλες πρέπει να μοιραστούν ανάμεσα σε τρεις φίλους ή όταν κάποιος πρέπει να ξέρει ακριβώς πόσες πέτρες χρειάζονται για να περάσει το ρυάκι. Ένα χαμένο ζώο, μια χαμένη κάλτσα ή ένας ολόκληρος σωρός μήλα δίνουν έναν λόγο για μέτρημα.
Οι αριθμοί της δικής σας ζωής
Κάθε οικογένεια έχει τους δικούς της αριθμούς. Μπορεί να είναι ο αριθμός του σπιτιού, το νούμερο του λεωφορείου για τον παιδικό σταθμό, το νούμερο σε μια ποδοσφαιρική φανέλα ή πόσα δοντάκια έχουν πέσει ως τώρα. Πόσοι είστε στο σπίτι και πόσα πόδια έχουν όλα μαζί ο σκύλος σας και τα δύο ινδικά χοιρίδιά σας; Γράψτε τέτοια πράγματα και το παιδί σας θα είναι εκείνο που ξέρει την απάντηση στο βιβλίο. Ένα παιδί που μόλις έγινε τεσσάρων μπορεί κάπου στην ιστορία να μετρήσει ακριβώς ως το τέσσερα. Και αν το παιδί σας έχει μια συλλογή, από κουκουνάρια, βότσαλα ή αυτοκινητάκια σε ένα ράφι, μπορεί να τη μετρήσει στην τελευταία σελίδα.
Ένα, δύο, πολλά
Στα 0–2, το μέτρημα είναι ένα ρυθμικό τραγουδάκι, ένα «ένα, δύο, τρία» που το παιδί σας ακούει πολύ πριν οι λέξεις αποκτήσουν νόημα. Για τα 3–5, ταιριάζει μια ήρεμη ιστορία όπου το παιδί δείχνει και μετρά κάθε πράγμα μία φορά. Στα 6–9, η πρόσθεση και η αφαίρεση μπορούν να γίνουν μέρος της πλοκής, ενώ από τα 10 και πάνω οι αριθμοί μπορούν να σχηματίζουν έναν κώδικα ή έναν γρίφο που χρειάζεται αρκετές σελίδες για να λυθεί.
Μετά το διάβασμα, συνεχίστε το μέτρημα έξω: πόσα κόκκινα αυτοκίνητα βλέπετε στον δρόμο για το σπίτι, πόσα βήματα είναι ως την παιδική χαρά; Και το ψήσιμο προσφέρει πολλές ευκαιρίες, όταν πρέπει να μετρήσετε κουταλιές και να μοιράσετε τα ψωμάκια σε ίσες στοίβες.
Το παιδί σας είναι ο ήρωας
Συμπληρώνετε το όνομα και την ηλικία του παιδιού και τι του αρέσει, και ανεβάζετε μια φωτογραφία. Η ιστορία για το να μάθεις να μετράς γράφεται ειδικά για το δικό σας παιδί, και οι δεκατρείς εικόνες και το εξώφυλλο ζωγραφίζονται από τη φωτογραφία στο στιλ που θα επιλέξετε. Αδέλφια, γονείς, παππούδες και γιαγιάδες ή το κατοικίδιο μπορούν να συμμετέχουν, έως πέντε χαρακτήρες. Αν θέλετε να συμπεριλάβετε κάτι που συνέβη πρόσφατα, ένα ταξίδι ή ένα δόντι που έπεσε, το γράφετε και πλέκεται μέσα στην ιστορία.
Από e-book σε σκληρόδετο βιβλίο
Το e-book είναι έτοιμο λίγα λεπτά μετά την πληρωμή και μπορείτε να αλλάξετε το κείμενο και να ζητήσετε νέες εικόνες. Μετά το παραγγέλνετε ως σκληρόδετο βιβλίο A4. Ξεκινήστε να φτιάχνετε το βιβλίο ή διαβάστε περισσότερα για τις τιμές. Θέλετε να δείτε ένα έτοιμο βιβλίο πριν αποφασίσετε; Ξεφυλλίστε τα παραδείγματα βιβλίων μας.
Έτσι μπορεί να ξεκινήσει η ιστορία
Η αγρότισσα στέκεται δίπλα στην καγκελόπορτα και φαίνεται ανήσυχη. «Σήμερα το πρωί είχα δέκα κότες», λέει. «Τώρα δεν ξέρω πόσες έμειναν, γιατί δεν έμαθα ποτέ να μετράω πέρα από το τρία». Μπαίνεις στο κοτέτσι. Μια καφέ κότα τσιμπολογά εκεί, και μια άλλη πίσω από το δοχείο με το νερό. Δύο. Πάνω στη στέγη κάθονται δύο άσπρες, κι έτσι γίνονται τέσσερις. Σηκώνεις ένα δάχτυλο για κάθε κότα και ψάχνεις πίσω από τη στοίβα με τα ξύλα, κάτω από το καρότσι και μέσα στην παλιά, ετοιμόρροπη αποθήκη. Όταν φτάνεις στο εννιά, μένει μόνο ένα δάχτυλο που δεν έχει βρει κότα. Εννιά κότες. Μία λείπει. Τότε ακούτε ένα κακάρισμα από μακριά, από την άλλη πλευρά του λιβαδιού, εκεί που αρχίζει το δάσος. «Δεν έχει ξαναπάει ποτέ ως εκεί», ψιθυρίζει η αγρότισσα. Κρατάς τα εννιά δάχτυλα ψηλά και αρχίζεις να περπατάς.






