Świąteczne opowieści do czytania w adwencie: dziesięć minut nawet w najbardziej męczący wieczór

Grudzień jest pełen zajęć, a dla czterolatka czekającego na Mikołaja potrafi ciągnąć się w nieskończoność. Wspólne czytanie nie sprawi, że przedświąteczny pośpiech zniknie, ale może spokojnie zakończyć dzień. Oto kilka klasycznych książek, pomysł na odliczanie z własną opowieścią dziecka i parę słów o wieczorach, kiedy na czytanie po prostu nie ma siły.

Czekanie jest długie, kiedy ma się cztery lata

Dla małego dziecka cztery tygodnie do Wigilii to niemal wieczność. Kalendarz adwentowy pomaga zobaczyć, ile jeszcze zostało: można otwierać i liczyć kolejne okienka. Wieczorna opowieść może pełnić podobną rolę.

Grudzień to nie tylko przytulne chwile. Są jeszcze poranne występy w przedszkolu, zakupy na ostatnią chwilę, przemęczone dzieci i równie zmęczeni dorośli. Czytanie nie musi być kolejnym zadaniem do odhaczenia. Dziesięć minut w łóżku wystarczy, a te dziesięć minut często bywa spokojniejsze niż reszta dnia.

Klasyczne opowieści

„Dziadek do orzechów” E.T.A. Hoffmanna ukazał się w 1816 roku. Opowieść o dziewczynce, która dostaje pod choinkę niezwykłego dziadka do orzechów, ma wiele ilustrowanych wydań i adaptacji dla dzieci. Jest w niej trochę niepokoju i dużo magii, a ilustracje pomagają młodszym czytelnikom śledzić przygodę.

„Opowieść wigilijna” Charlesa Dickensa z 1843 roku to historia skąpego Ebenezera Scrooge’a, którego w Wigilię odwiedzają duchy. Starszym dzieciom można przeczytać oryginał, a dla młodszych poszukać łagodniejszej adaptacji. Z kolei w „Bożym Narodzeniu w Bullerbyn” Astrid Lindgren dzieci przygotowują się do świąt, pieką i spędzają czas razem.

Na początku grudnia biblioteki często wystawiają świąteczne książki. Wypożyczcie pięć i pozwólcie dziecku wybierać jedną każdego wieczoru. Przygotujcie się na to, że przez dziesięć dni z rzędu wygra ta sama i jeszcze przed świętami będziecie znać ją na pamięć.

Czego jeszcze warto poszukać

„Listy od Świętego Mikołaja” J.R.R. Tolkiena powstały z listów, które pisarz przez lata tworzył dla swoich dzieci. Można w nich znaleźć opowieści o życiu Mikołaja i jego pomocników na dalekiej Północy. Warto też zajrzeć do „Dziewczynki z zapałkami” Hansa Christiana Andersena. To krótka, ale bardzo smutna historia, dlatego najlepiej wcześniej zastanowić się, czy jest odpowiednia dla waszego dziecka.

Jeśli na jednej kanapie siedzą trzylatek i ośmiolatek, wybierzcie książkę z dużą liczbą obrazków dla młodszego dziecka, a starszemu pozwólcie samodzielnie przeczytać stronę. To często dobry podział: jedno ogląda, drugie może pokazać, co już potrafi.

Jedna rozkładówka dziennie aż do Wigilii

Personalizowana książka dla dziecka ma trzynaście rozkładówek: tekst po jednej stronie i całostronicową ilustrację po drugiej. Jeśli zaczniecie 12 grudnia i będziecie czytać po jednej rozkładówce każdego wieczoru, skończycie w Wigilię. Oczywiście małe dzieci mogą woleć słuchać całej książki każdego dnia.

Podaruj książkę nieco przed świętami, na przykład jako adwentową niespodziankę. Podczas jej tworzenia opowiedz o waszych tradycjach, żeby mogły pojawić się w historii: o pieczeniu pierników, o tym, kto rozdaje prezenty, albo dlaczego Mikołaj zawsze jakoś przypomina głosem wujka. Przygoda może opowiadać o pomocy Mikołajowi w odnalezieniu zaginionej listy, o wieczornym pochodzie z lampionami albo o małych drzwiczkach skrzata, które nagle pojawiają się przy podłodze w kuchni. Więcej zimowych pomysłów znajdziesz pod hasłami Boże Narodzenie, dzień świętej Łucji, czyli szwedzkie święto światła, oraz skrzaty.

Książkę w twardej oprawie zamów najpóźniej 2 grudnia, aby zdążyła dotrzeć przed Wigilią. Personalizowaną książkę dla dziecka w wersji elektronicznej możesz podarować w dowolnej chwili.

Po przeczytaniu

Zadaj pytanie. Kto był najodważniejszy? Co ty byś zrobił lub zrobiła? Odpowiedzią może być jedno słowo albo cisza. Czasem przychodzi ona dopiero trzy dni później, przy śniadaniu.

Zaproponuj dziecku, żeby narysowało własny obrazek do opowieści albo pokolorowało jedną z naszych świątecznych kolorowanek. Powieście rysunki na lodówce, a do świąt uzbiera się mała wystawa.

Czytanie i adwentowe odliczanie

W wielu rodzinach otwieranie kalendarza adwentowego jest częścią oczekiwania na święta, niezależnie od tego, czy w okienkach kryją się obrazki, czekoladki czy drobne niespodzianki. Czytanie może mu towarzyszyć. Otwórzcie kolejne okienko, a potem ułóżcie się wieczorem z książką. Rozmowa o tym, co może kryć się w jutrzejszym okienku, też pomaga spokojnie zakończyć dzień.

Jeśli grudniowe emocje nie pozwalają dziecku skupić się na całej książce, wybierzcie coś krótszego. Jedna strona wystarczy. Liczy się wspólna chwila, a nie liczba przeczytanych stron.

Wieczory, kiedy nikt nie ma siły

Będą wieczory bez czytania. Dziecko zaśnie w samochodzie, ktoś dostanie gorączki albo po przedszkolnym występie wszyscy będą zbyt podekscytowani, żeby usiedzieć spokojnie. Nic nie szkodzi. Adwent nie jest sprawdzianem, a jeden opuszczony wieczór nie przekreśla tradycji.

Czasem to dziecko może opowiadać. Zapytaj, co wydarzyło się w przedszkolu lub szkole, albo poproś, żeby wymyśliło, czym Mikołaj zajmuje się właśnie teraz. To też wspólne opowiadanie, tylko w drugą stronę, i nie potrzeba do niego lampki.

Jeśli macie wersję audio książki dziecka, możecie posłuchać jej w takie wieczory. Uruchomicie ją za pomocą kodu QR wydrukowanego na pierwszej rozkładówce. Więcej pomysłów na znalezienie czasu na książki znajdziesz we wpisie o czytaniu dzieciom na głos, a świąteczne propozycje na stronie prezentów na Boże Narodzenie.

Chcesz zobaczyć gotową książkę, zanim się zdecydujesz? Przejrzyj nasze przykładowe książki.