Dzień dinozaurów🦖

Wszystko zaczyna się pod jabłonią. Nakrapiane jajo pęka i wygląda z niego mały zielony dinozaur. Jest głodny, smutny i rośnie tak szybko, że nie da się go długo ukrywać w szafie. Dziecko rozumie, że maluch musi wrócić do domu, a ten znajduje się bardzo daleko w przeszłości.

Podróż prowadzi przez lasy paproci wyższych od domów, obok dymiących wulkanów i przez równiny, gdzie ziemia drży pod stopami wielkich zwierząt. Mały dinozaur nie potrafi rozpoznać swojej mamy wśród olbrzymów, więc dziecko szuka wskazówek: śladu łapy, odgłosu, gniazda. Jak będzie wyglądało spotkanie z mamą i jak dziecko wróci do domu? Tego dowiecie się z książki.

Ten pomysł spodoba się dzieciom, które potrafią wyrecytować nazwy dinozaurów, mają całe pudełko figurek albo wykopują kości w piaskownicy. Trafi też do dziecka, które choć na chwilę straciło rodzica z oczu w sklepie i pamięta, jak dobrze było znów go odnaleźć.

Trzylatkowi mogą się spodobać ogromne zwierzęta i malutki dinozaur, głośne odgłosy i ciche popiskiwanie malucha. Ośmiolatek zechce dowiedzieć się, do jakiego gatunku należy dinozaur, i wykorzystać swoją wiedzę, by odgadnąć, gdzie może być jego mama.

Jeśli w ogrodzie rośnie jabłoń albo inne drzewo, jajo może leżeć właśnie pod nim. Opowiedzcie nam, którego dinozaura dziecko lubi najbardziej, a może pojawić się podczas podróży. Rodzeństwo może pomóc nieść jajo, a rodzinny pies jako pierwszy je wywęszyć.

Po lekturze możecie porozmawiać o tym, że dinozaury składały jaja, tak jak dziś robią to ptaki. Ptaki są potomkami dinozaurów, więc przyjrzyjcie się wronie lub gołębiowi w parku i poszukajcie podobieństw w ich stopach i sposobie chodzenia. Więcej prehistorycznych przygód znajdziecie w temacie Dinozaury.