De raket naar de maan🚀

Alles begint thuis, waar de raket wordt gebouwd van spullen uit de berging: kartonnen dozen, een oude afwasteil en een pan als helm. Na het aftellen stijgt de raket op en al snel is het huis nog maar een stipje. Op de maan is geen lucht, dus houdt het kind het ruimtepak de hele tijd aan. Omdat je er minder weegt, kan het kind hoger springen dan ooit. De voetstappen blijven in het stof staan, want er is geen wind om ze weg te blazen.

Achter een krater zit een klein ruimtewezentje verlangend naar de sterren te kijken. Het is de weg naar huis kwijt en samen moeten ze een sterrenkaart lezen om de juiste planeet te vinden. Misschien stoppen ze onderweg op Mars, waar de grond rood is. Of het ruimtewezentje thuiskomt en wat het kind zelf mee terugneemt naar de aarde, lees je in het boek.

Dit idee past bij kinderen die vanuit de kinderwagen naar de maan wijzen, een poster met planeten boven hun bed hebben of astronaut willen worden. Het is ook een mooi verhaal voor wie iemand heeft gemist en weet hoe het voelt om naar huis te willen.

Voor een driejarige valt er genoeg te genieten: het aftellen, de hoge sprongen en een nieuw vriendje dat klein en groen is. Een achtjarige kan de sterrenkaart volgen, de vreemde taal van het ruimtewezentje proberen te begrijpen en nadenken over hoe ver de planeten eigenlijk uit elkaar staan.

Een broer of zus kan copiloot zijn, terwijl een vriendje op aarde bij de radio zit en aftelt. De kat of hond kan een eigen kleine ruimtehelm krijgen. Beschrijf jullie tuin, balkon of binnenplaats, dan kan de raket daar opstijgen. Vertel ook wat je kind graag verzamelt: misschien wordt dat wel een cadeau voor het ruimtewezentje.

Ga die avond samen naar buiten om de maan te bekijken. In de loop van de maand ziet die er steeds anders uit, van een dun sikkeltje tot een ronde schijf. Teken een week lang elke avond hoe de maan eruitziet en teken daarna de thuisplaneet van het ruimtewezentje. Meer verhalen met sterren en planeten vind je bij het thema Heelal.