Schattenjacht in de diepzee🐙

Het verhaal begint in helder, warm water, waar de schildpad wacht. Daarna gaat het bladzijde voor bladzijde dieper. Eerst door een koraalrif, waar vissen in alle kleuren voorbijzwemmen als kleine lichtgevende raampjes, en dan over een veld zeegras dat wiegt in de stroming. Af en toe moet de schildpad naar de oppervlakte om adem te halen. Het kind wacht dan even bij een steen en kijkt zelf wat rond.

Bij het gezonken schip woont een octopus. Ze is zo verlegen dat ze van kleur verandert en zich in een oude pot verstopt zodra er iemand aankomt. Ze heeft de kist gezien, maar durft niet te vertellen waar die staat. Het raadsel dat in het deksel is gekerfd, kan alleen worden opgelost met iets wat het kind zelf weet. Het antwoord verklappen we hier niet.

Dit idee past bij kinderen die als laatste uit bad komen, op vakantie hebben gesnorkeld of uren voor een aquarium kunnen staan. Het werkt ook voor een kind dat de zee een beetje spannend vindt, want de schildpad is onderweg naar beneden een rustige gids.

Een driejarige kan genieten van de kleuren, de vissen om aan te wijzen en een vriendelijke schildpad die zegt: ‘Volg mij.’ Een achtjarige kan de aanwijzingen van de octopus op een rijtje zetten, de ruimtes in het schip verkennen en proberen het raadsel op te lossen voordat de bladzijde wordt omgeslagen.

Een broer of zus kan duikmaatje zijn en de hond kan als een nieuwsgierige zeehond meezwemmen. Heeft je kind een eigen duikbril, zwemvliezen of favoriete zwemkleding? Beschrijf die, dan kunnen ze op de plaatjes verschijnen. Zijn jullie onlangs naar het strand geweest? Dan kan de duik juist daar beginnen.

Bedenk na het lezen wat jullie zelf in een kist zouden stoppen die iemand over honderd jaar vindt. Doe een tekening en een brief in een doos en verstop die achter in een kast. Praat ook over waarom de schildpad naar de oppervlakte moet: ze ademt lucht, net als jullie.